Այս նամակով Եղիշե Չարենցը իր մեծագույն սերն ու հարգանքն է արտահայտում մեծն բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի հանդեպ։ Ինչպես նաև մեծ հույս է հայտնում, որ բանաստեղծը շուտով կապաքինվի և կվերադառնա հայրենիք։ Իրենք միասին ակտիվ գործունեություն կծավալեն՝ նպաստելով հայկական գրական մշակույթի զարգացմանը և տարածմանը։