Рубрика: Գրականություն 10

 ծնվել է 1933թ. դեկտեմբերի 13-ին, Հայաստանի Թալինի շրջանում, բայց նրա մեջ մինչև կյանքի վերջը շատ ուժեղ մնաց սասունցի լինելու գիտակցությունը։ Նրա ծնողները սասունցի փախստականներ էին, որոնք Արևելյան Հայաստան հասնելով՝ բնակության վայր ընտրեցին Թալինը։ Հայրը կորցրել էր առաջին ընտանիքը կոտորածների ժամանակ։

Այս պատմվածքում ներկայացված է մարդու ու հասարակության հարաբերությունները, կեցության ու մարդկային արժեքների բախումները, և հատկապես՝ քաղաքում ապրող ընտանիքի սոցիալական անապահովության հետ կապված խնդիրները ։ Սյուժեն ներկայացված է որպես անձնական փորձառությունների խորը դիտարկում, որտեղ հեղինակը երեխային ներկայացնում է որպես անմեղության և ազատության խորհրդանիշ։Հերոսը բախվում է անարդարության, ինչպես նաև՝ կենվորների ու տանտերերի միջև դիրքային անհավասարությանը։ Տանտերը՝ որպես իշխանություն, իրեն վերևից է նայում կենվորին և չի ապահովում հարմարավետ կյանք: Կենվորը, որ արդեն հաշտվել է իր կարգավիճակի հետ, նաև անուղղակիորեն պահանջում է արդարություն ու հարգանք։Ընդհանուր առմամբ, պատմվածքը մռայլ, բայց խորիմաստ ակնարկ է դեպի հասարակական կյանքում օտարացում և սահմանափակումներ, որտեղ յուրաքանչյուր մարդ ունի ներսում մի երեխա, որը ձգտում է ազատության, ուշադրության և համերաշխության։

Կարդալ՝ Մհեր Իսրայելյան | Ջեֆ Բրոնսոնի աներևակայելի չիզիները
Այս պատմվածքը անդրադառնում է ոչ միայն մանկական անմիջականությանը և բարության հզոր ուժին, այլև սերնդեսերունդ փոխանցվող արժեքներին, որոնք պահպանվում են մարդկանց ու հույզերի միջև, նույնիսկ ամենատարօրինակ և տարբեր իրավիճակներում։

Կարդալ՝ Հեմինգուեյ <<Մարդու հավատամքը>>

Այս ստեղծագործությունում Հեմինգուեյն կիսվում է կյանքի, հարաբերությունների, դժվարությունների ու ժամանակի մասին իր մտորումներով՝ միևնույն ժամանակ շեշտելով, թե որքան կարևոր է լինել ազնիվ սեփական անձի հանդեպ:
Կյանքի դժվարություններն ու անհաջողությունները Հեմինգուեյն համարում է բնավորությունը կոփող փորձություններ։ Նա նշում է, որ իսկական ուժը ձևավորվում է այն ժամանակ, երբ հաջողությունը ձեռք է բերվում դժվարությունների միջով։
Հեմինգուեյն խոսում է նաև ժամանակի կարևորության մասին. այն բերում է իմաստություն, օգնում է մեզ հասունանալ։ Երիտասարդության տարիներին ժամանակը կարող է լինել ինչպես ընկեր, այնպես էլ հակառակորդ, իսկ ծերության տարիքում այն դառնում է կամ մխիթարություն, կամ էլ զղջումի պատճառ՝ կախված այն բանից, թե ինչպես ենք ապրել մեր կյանքը։ Վերջում Հեմինգուեյն խոստովանում է, որ թեև լիովին չի գնահատել կյանքի գեղեցկությունը, իրեն երջանիկ է համարում։ Այս խոսքերը հիշեցնում են մեզ, որ պետք է նկատենք ու գնահատենք կյանքի պարզ ու գեղեցիկ պահերը։

Պատմվածքի ասելիքը խորապես վերաբերում է մարդու հոգեկան աշխարհին, ենթագիտակցության հուզումներին և կյանքի ու մահվան ընկալմանը։ Այս պատմվածքում հեղինակը անդրադառնում է մեր վախերի, կասկածների և մոլորությունների ազդեցությանը, երբ իրականությունը միաձուլվում է երևակայության հետ։

Կարդալ՝ Հերման Հեսսե <<Ով կարողանում է սիրել, երջանիկ է

Այս ստեղծագործությունը խորաթափանց փիլիսոփայական անդրադարձ է կյանքի իմաստի, սիրո և երջանկության մասին: Հեղինակը ներկայացնում է իր ներսում տեղի ունեցած փոփոխություններըը՝ երբ տարիք առնելիս և աշխարհիկ զգացողությունները քիչ-քիչ կորցնելիս նա սկսում է փնտրել ավելի բարձր արժեքներ:

Կարդալ՝ Վահան Թոթովենց <<Մի կյանք և մի սեր>>

Պատմությունը ներկայացնում է Մոսես ախպարի՝ պարզամիտ, բայց սրտաբաց ու բարեհոգի մարդու կերպարը։ Նա ապրում է իր ուրույն աշխարհում, որտեղ ամեն ինչ ստացվում է իր պատկերացրած ձևով։ Պատմության հիմնական գաղափարը, կարծես, վկայում է այն մասին, որ մարդուն աշխարհը հաճախ տեսանելի է այնպես, ինչպես ինքն է ցանկանում տեսնել այն։ Մոսեսը, որ լրագրի կտորները համարում է իսկական փող, իրականում այդ հորինված աշխարհում իսկապես ստանում է այն, ինչ ուզում է՝ ապրելով պարզ, բարեսիրտ կյանքով։