Բարեկամները: Ստեփան Զորյան

Պատմվածքը միայնակ ապրող ամուրի Պողոսի մասին է։ Ի տարբերություն շատ ամուրիների՝ Պողոսը համեստ կյանքով է ապրում։ Տանը նրան միակ սպասողը մորից ժառանգություն մնացած վանա կատուն է։ Նրա հետ է կիսում իր վիշտն ու ուրախությունը ինչպես նաև մի կտոր հացը։ Մի օր երբ կատուն տիրոջից թաքուն կերել էր ձկան գլուխը պողոսը շատ է բարկանում և դուրս է անում կատվին։ Սակայն շատ ժամանակ անց ներում է կատվին և ներս թողում։ Չէ՞ որ կատվին կորցնելով նա կկորցներ իր միակ ընկերոջը։