Ա՜ռ քո թևերին, տա՜ր ինձ, ժամանակ․․․

Հիմա մարդիկ մտածում են, թե ինչ է լինելու ապագայում չգնահատելով ներկան։ Չեն գնահատում այն ինչ ունեն և հետո զարմանում թե ինչպես կորցրին, ապրելով սովորական կյանքով միշտ մտածում են ճոխ, հարուս և գեղեցիկ կյանքի մասին, առանց հասկանալու, որ մեկ ուրիշը երազում է ունենալ ուղակի ապրել։ Ապրում են առողջ, դժգոհելով, որ չունեն թանկարժեք հեռախոս կամ մեքենա չգիտակցելով, որ ինչ որ մեկը նստած թանկարժեք մեքենայի մեջ երազում է առողջ լինել։ Գնահատեք ձեր ապրած ամեն վարյկյանը