Այս պատմության ասելիքն այն է, որ գնահատում ենք մեր ունեցածը այն կորցնելուց հետո միայն։ Չնկատելով ներկան՝ անընդհատ երազում ենք ապագայի մասին։ Իսկ ապագան անորոշ է։ Այն կարող է նույնիսկ չլինել։ Դրա համար պետք է ապրել օրով՝ վայելելով դրա ամեն ժամն ու պահը։